<div><b><font size="3"><a name="1.3">1.3. Na czym polega  
innowacyjność <i>Słownika nazw osobowych</i>?</a></font></b></div>

<div style="text-align: justify; line-height: 180%">
<br>
<ol type="1" start="1">
    <li>Konsekwentnie      posługując się w naszych definicjach wyrażeniami <i>osoba</i> i <i>ktoś, </i>jako      pierwsi w jednolity spos&oacute;b zdajemy sprawę z podziału nazw osobowych na      takie, kt&oacute;re:<br />
    a)<span> </span>odnoszą się tylko do ludzi (w definicji: osoba ...)<br />
    b)<span> </span>odnoszą się zar&oacute;wno do ludzi, jak i do zwierząt czy instytucji (w definicji: ktoś (osoba lub zwierzę; osoba lub instytucja)),<br />
    c)<span> </span>nazywają wyłącznie osoby o określonej płci (w definicji: osoba płci ...),<br />
    d)<span> </span>nazywają wyłącznie osoby w określonym wieku (w definicji: np. osoba niedorosła).</li>
    <li>Relacje      semantyczne, kt&oacute;re podajemy, zostały określone w spos&oacute;b sp&oacute;jny i      konsekwentny z zastosowaniem narzędzi, kt&oacute;re pozwalają zweryfikować efekty      naszej pracy (o narzędziach tych piszemy w dalszych rozdziałach).</li>
    <li>Informacja      o odmianie jest oparta na konsekwentnie fleksyjnej klasyfikacji      rodzajowej, z odnotowaniem wahań w wyborze rodzaju fleksyjnego      rzeczownika.</li>
    <li>Jako      pierwsi konsekwentnie odnotowaliśmy fakt, że nazwy osobowe są prymarnie      predykatywne, a dopiero wt&oacute;rnie jednostkowe (dzięki operacjom      referencjalnym) oraz że wiele z nich ma r&oacute;wnież własne wymagania      składniowe konotacyjno-rekcyjne. Do tej pory właściwości składniowe      konotacyjne nazw rzeczownikowych były uwzględniane przez słowniki      marginalnie, a właściwości referencjalne (służące do wyznaczania osoby) w      og&oacute;le nie były uwzględniane.&nbsp;</li>
    <li>W      obszerny spos&oacute;b zdajemy sprawę z ograniczeń, dotyczących możliwości      tworzenia przez nazwę związk&oacute;w z innymi wyrazami w zdaniu (realizacja      pozycji wymaganych (punkt a),&nbsp;łączliwość z przymiotnikami, czasownikami i innymi rzeczownikami      (punkt b)).</li>
    <li>Rozbudowaliśmy      informację pragmatyczną, podając opr&oacute;cz kwalifikator&oacute;w także dodatkowe      dane, dotyczące sposob&oacute;w użycia wyrazu, a więc zastosowaliśmy inny spos&oacute;b      prezentowania informacji pragmatycznej.</li>
    <li>Jako      pierwsi podajemy liczne i obszerne przykłady, dzieląc je na użycia      predykatywne i referencjalne.</li>
    <li>W      SNO, jako jedynym słowniku polszczyzny og&oacute;lnej, podajemy informację      etymologiczną obligatoryjnie w odniesieniu do wszystkich opisywanych      jednostek leksykalnych, poszerzając tym samym zakres danych      etymologicznych w og&oacute;le.</li>
    <li>Po      raz pierwszy zastosowaliśmy datację pojawienia się słowa w polszczyźnie na      podstawie informacji o słowniku, w kt&oacute;rym zostało ono zarejestrowane po      raz pierwszy, co ukonkretniło i zobiektywizowało ten segment opisu.</li>
    <li>Kompletność      informacji etymologicznej (możliwa w takim zakresie, w jakim pozwoliła na      to kwerenda naukowa i ekscerpcja leksykograficzna) wiąże się z      uwzględnieniem całego ciągu ewolucyjnego leksemu (od genetycznej      synchronicznej postaci do synchronicznej postaci wsp&oacute;łczesnej) w      odniesieniu do czterech grup jednostek: a) wyraz&oacute;w rodzimych pochodzenia      przedpolskiego, b) wyraz&oacute;w rodzimych pochodzenia polskiego, c) wyraz&oacute;w      rodzimych, mających charakter tzw. zapożyczeń zewnętrznych, d) zapożyczeń      zewnętrznych.</li>
</ol></div>